دوگوش ویک زبان

از حکیمی پرسیدند، که چراشنیدن تو بیش از گفتن است؟

گفت :مرا دو گوش دادند .یک زبان.یعنی: دوبشنو یک بیش مگوی

جوانی وپیری


  جوانی که اورا ادب نیست چون بوستانی است که گل ندارد.

و پیری که او خرد نیست چون چشمهای است که آب ندارد.